Net na de Tweede Wereldoorlog leverde Allan zelflossers aan de Nederlandsche Spoorwegen. De Allan-wagens zijn vaste samenstellingen van twee wagons die met een vaste stang zijn gekoppeld. De NS 179 167 en 179 168, die vast aan elkaar zitten, werden in 1947 geleverd. De wagons werden gebruikt voor het vervoer van ballast en zand bij spoorwerkzaamheden. Vanaf de jaren '80 werden de oude grindwagons vervangen door nieuwe verbouwde zelflossers van het type Fccpps.

Nadat alle Allan zelflossers terzijde waren gesteld, werden vier sets (de 179 021+179 022, 179 073+179 074, 179 149+179 150 en 179 167+179 168) gebruikt tijdens de aanleg van de sneltramlijn van Utrecht naar Nieuwegein en IJsselstein. Nadat de zelflossers in Utrecht niet meer nodig waren, nam het GVB in Amsterdam de 179 021+179 022 en de 179 149+179 150 over. De andere wagons werden bij spoorwegmusea ondergebracht. De 179 073+179 074 ging naar de Stoomtrein Goes - Borsele en de Museum Buurtspoorweg kreeg de 179 167+179 168. Nadat het GVB de 179 021+179 022 en de 179 149+179 150 niet meer nodig had nam de Museumspoorlijn STAR de zelflossers over.

Intern kreeg de wagon het nummer 90 bij de MBS. De 179 167 kreeg het nummer 90A en de 179 168 het nummer 90B. De NS 179 167 en 179 168 heeft vanwege haar cultuurhistorische waarde de B-status toegekend gekregen binnen het Nationaal Register Mobiel Erfgoed.