Orenstein & Koppel bouwde in 1918 de stoomlocomotief voor de Westfälische Eisen- und Drahtwerke Aplerbeck in Dortmund. De locomotief is een standaardtype waar O&K er vele van bouwde. In 1928 werd de loc vanuit Dortmund verkocht aan de Westlandsche Stoomtramweg-Maatschappij (WSM). Bij de WSM kreeg de stoomloc het nummer 23. De 23 was, in vergelijking met de overige stoomlocomotieven bij het stoomtrambedrijf, een grote en sterke locomotief. Hierdoor werd de 23 uitsluitend ingezet voor de lange en zware goederentrams. De trams waren voornamelijk beladen met groente en fruit die vanuit het Westland richting Hoek van Holland en Delft werden vervoerd. Vanaf hier maakten de groente of fruit hun reis verder per schip of trein. De WSM 23 kreeg de naam H.J.H. Modderman, vernoemd naar de oud-burgemeester van Naaldwijk (1906 - 1926).

In 1940 werd de stoomloc verkocht aan de Coöperatieve Suikerfabriek te Zevenbergen. Hier rangeerde de stoomloc met wagons en kreeg de bijnaam 'Dikke Bertha'. In 1947 fuseerde het bedrijf onder andere met de Coöperatieve Beetwortel Suikerfabriek te Roosendaal en ging verder onder de naam Verenigde Coöperatieve Suikerfabrieken (VCS). In Roosendaal rangeerde de vierkante ex-GS 18 (die het nummer 1 kreeg) vanaf 1937 bij de VCS. Vanaf 1952 kwam de ex-NS 8107 (die het nummer 3 kreeg) ook bij de vestiging in Roosendaal. Drie jaar later werd ook de ex-NS 8817 (waarvan onder andere soortgenoot NS 8811 is bewaard) verkocht aan de VCS. Beide stoomlocomotieven rangeerden samen met de ex-GS 18 in Roosendaal. De stoomlocomotieven werden veelvuldig ingezet tijdens de suikerbietencampagne in het najaar, de rest van het jaar hadden de locomotieven minder werk.

In Zevenbergen werden tweedehands diesellocomotieven in gebruik genomen die het werk van de stoomloc overnamen. In 1970 werd Bertha geschonken aan de Tramweg-Stichting, die de locomotief weer onderbracht bij de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik. De stoomloc heeft negen jaar dienst gedaan bij de SHM, tot de loc terzijde werd gesteld. De algemene staat van de locomotief bleek zo slecht te zijn dat een grote revisie nodig was en de loc werd opgeslagen in de loods te Zwaag. In 2023 is de SHM begonnen om de locomotief optisch te restaureren en de locomotief te conserveren om verdere achteruitgang te voorkomen. Als de optische restauratie van de WSM 23 is afgerond, zal de locomotief samen met de tramlocomotief RSTM 2 (uit 1881) en de goederenwagon NZH C 106 (uit 1882) worden tentoongesteld als onderdeel van de presentatie over de geschiedenis van de stoomtrams in Nederland. Tijdens de conservering wordt onder andere de ketel aangepakt, zodat deze niet verder achteruitgaat. Op enkele plaatsen wordt de WSM 23 voorbereid om later ooit weer rijvaardig gemaakt te worden. De 23 zal nu echter niet in rijvaardige staat worden gerestaureerd, omdat de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik geen behoefte heeft aan een extra rijvaardige stoomlocomotief. De SHM houdt de optie open om de WSM 23 later ooit nog rijvaardig te maken.

De WSM 23 heeft vanwege haar cultuurhistorische waarde de hoogste A-status toegekend gekregen binnen het Nationaal Register Railerfgoed.